تبلیغات
مجنون بى لیلا - پدر

مجنون بى لیلا

پدر

چهار ساله كه بودم فكر می‌كردم پدرم هر كاری رو می‌تونه انجام بده.


پنج ساله كه بودم فكر می‌كردم پدرم خیلی چیزها رو می‌دونه.


شش ساله كه بودم فكر می‌كردم پدرم از همه پدرها باهوشتر.


هشت ساله كه شدم، گفتم پدرم همه چیز رو هم نمی‌دونه.


ده ساله كه شدم با خودم گفتم‌! اون موقع‌ها كه پدرم بچه بود همه چیز با حالا كاملاً

 

فرق داشت.دوازده ساله كه شدم گفتم خب طبیعیه، پدر هیچی در این مورد نمی‌دونه...

 

دیگه پیرتر از اونه كه بچگی‌هاش یادش بیاد.چهارده ساله كه بودم گفتم زیاد حرف‌های

 

پدرم تحویل نگیرم اون خیلی سادست و قدیمی فکر میکنه.شانزده ساله كه شدم دیدم

 

خیلی نصیحت می‌كنه گفتم باز اون گوش مفتی گیرآورده.هجده ساله كه شدم،وای خدای

 

من باز گیر داده به رفتار و گفتار و لباس پوشیدنم همینطور بیخودی به آدم گیر می‌ده

 

عجب روزگاریه.بیست و یك ساله كه بودم پناه بر خدا بابا به طرز مأیوس كننده‌ای از

 

رده خارجه.بیست و پنج ساله كه شدم دیدم كه باید ازش بپرسم، زیرا پدر چیزهای

 

كمی‌درباره این موضوع می‌دونه زیاد با این قضیه سروكار داشته.سی ساله بودم به

 

خودم گفتم بد نیست از پدر بپرسم نظرش درباره این موضوع چیه هرچی باشه چند تا

 

پیراهن از ما بیشتر پاره كرده و خیلی تجربه داره.چهل ساله كه شدم مونده بودم پدر

 

چطوری از پس این همه كار بر میاد؟ چقدر عاقل، چقدر تجربه داره.

 


چهل و پنج ساله كه شدم... حاضر بودم همه چیز رو بدم كه پدر برگرده تا من بتونم

 

باهاش دربارة همه چیز حرف بزنم اما افسوس كه قدرشو ندونستم......

 

میلاد حضرت علی (ع) و روز پدر مبارک باد



[ شنبه 12 اردیبهشت 1394 ] [ 12:32 ق.ظ ] [ ] [ نظرات() ]