مجنون بى لیلا

بشنو

صدای شکستن دلم را می شنوی

 

این صدای پرپر شدن و شکستن  دلی است تنها دلی ساده و بی آلایش

 

دلی که یک روز همه آن را یک جا به تو هدیه کردم و به تو سپردمش

 

صدایی است غمگین از گورستان بی انصافی تو این بار دل تنها و خسته

 

 من که خاک سرد و بی آرایش را به خود گرفت

 

این بار دل من قربانی بی انصافی تو شد این باردل من قربانی 

 

بی احساسی تو شد،این بار دل من قربانی آن غرور تو شد

 

می شنوی صدا را آیا به صدا ها گوش میکنی یا خود را به

 

نشنیدن زده ای .

 

این صدا ها از ناله هاییست که از یادها میگریند

 

از ناله هاییست که از خاطره ها میگریند از روزهایی که با تو به سر شد

 

این یادها و خاطره ها به خاطر دلم گریه می کنند تا کمی بار آن را

 

سبک کنند.

 

باری کهنه که دیگر دلم طاقت کشیدن آن را نداشت و با خود به گور برد

 

بر سر مزار دلم نشسته اند و گریه می کنند

 

و گریه که دل هر رهگذری را به درد می آورد

 

آیا می شود و می توان با این رهگذران راز دل خود را گفت.........



[ جمعه 7 شهریور 1393 ] [ 01:30 ق.ظ ] [ ] [ نظرات() ]